นัดไว้ทำไมไม่มา ?

posted on 30 Aug 2009 21:43 by sabre

 

อย่างที่เราๆทราบกันดี(?)ครับว่า วันนี้ 30 สิงหาคม 2552 เป็นวันจัดงาน Capsule ครั้งที่ 6

ซึ่งอันที่จริง วันนี้มีคนรู้จักหลายท่านนัดเจอกับผมในงาน

แต่ทำไมหาผมไม่เจอ ? คิดว่าหลายท่านคงสงสัย
และเรื่องนี้ ถ้าจะเล่าไป มันก็คงไม่สั้นนัก
แทนที่จะตอบลงในกล่องตะโกน
เลยเขียนลงบล็อกดีกว่า
.....
...
.


เมื่อคืน หรือจะพูดให้ถูกก็คือตอนเช้ามืดของวันนี้ เวลาตี 4
ผมเขียนเอนทรี่ลงบล็อกเสร็จแล้ว และสั่งดาวน์โหลดไฟล์ตามลิสท์เสร็จแล้ว
ก็เลยเข้านอนโดยกะเวลาไว้ว่า ตื่นสัก 9 โมงแล้วไปหาข้าวเที่ยงกินก่อนลุยงาน Capsule น่าจะเหมาะ

ติ๊กต่อกติ๊กต่อก
เวลาผ่านไป

05:48 น.

เสียงโทรศัพท์ของผมดังไปถึงในฝัน
เลยรีบคว้ามาดูว่านี่มันกี่โมงแล้วและคิดในใจว่า "ใครกันมันโทรมาเวลาแบบนี้" = w=)*
ขยี้ตามอง... อ้อ น้องสาวของข้าพเจ้านั่นเอง
คาดว่าคงโทรมาปรึกษาเรื่องแฟนตามเคย
แต่พอรับโทรศัพท์ ผมกลับได้ยินเสียงกรีดร้องของน้องสาวตัวเอง !

ผมตาสว่างในทันใด รีบบอกให้น้องใจเย็นแล้วอธิบายสถานการณ์มา
น้องผมเจ็บปวดมากจนไม่สามารถพูดได้สะดวกนัก
จับใจความได้ว่า เธอปวดท้องอย่างกะทันหันจนสะดุ้งตื่นขึ้นมา
และปวดมากจนไม่สามารถขยับตัวได้ ยิ่งขยับยิ่งเจ็บ ปวดจนข่มตานอนหลับไม่ได้

อืม... อาการปวดท้องอย่างรุนแรงขนาดนี้แบบเฉียบพลัน หรือว่า...
"ปวดตรงไหน" คือคำถามของผม
"ข้างขวา" คือคำตอบของน้อง


ฉิบหาย
ผมคิดในใจดังๆ


อย่างแรกที่ผมนึกขึ้นมาในหัวก็คือ
ไส้ติ่งเฉียบพลัน

ซึ่งถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆ น้องผมน่าจะทนได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง
ผมจึงตาสว่างเต็มที่ และพยายามให้คำแนะนำกับน้อง โดยให้เธอติดต่อหน่วยกู้ชีพ ให้มารับเธอที่หอพักโดยด่วน

น้องผมอยู่บางกะปิ ส่วนผมอยู่ลาดกระบัง
โชคดีนิดๆที่เมื่อวานผมนอนทั้งชุดอยู่บ้าน จึงล้างหน้าแล้วออกเดินทางได้เลย
จากลาดกระบัง ถ้าขึ้น Motorway แล้วออกทางด่วน ก็จะไปถึงบางกะปิได้ภายใน 15 นาที

ระหว่างนั้นผมพยายามโทรศัพท์หาน้องสาว แต่เธอไม่รับ
ชักใจเสีย ทำไมน้องตูไม่รับโทรศัพท์วะ
แต่สุดท้ายน้องผมก็รับจนได้ ค่อยยังชั่ว

เธอไม่ได้คุยกับผม แต่ฟังจากเสียงคุยกันจึงทราบว่า หน่วยกู้ชีพมาถึงแล้ว และกำลังนำเธอส่งโรงพยาบาล
ผมจึงบอก Taxi ให้ไปส่งที่โรงพยาบาลเลย จะได้ไปดักรอน้องสาวที่นั่น

เมื่อรถฉุกเฉินมาถึง เจ้าหน้าที่ก็พาน้องสาวผมไปที่แผนกฉุกเฉิน
ส่วนผมก็เอาบัตรประชาชนของน้องไปทำบัตรและตรวจสอบสิทธิต่างๆ
จากนั้นน้องผมก็เข้ารับการตรวจ

ผ่านไปสักพักจึงติดต่อญาติๆ แล้วก็ถามพนักงาน ร.พ.ว่าน้องผมอยู่ที่ขั้นตอนไหนแล้ว
สรุปว่าหมอฉีดยาแก้ปวดให้ และกำลังรอดูอาการอยู่

ผ่านไปสักพัก พยาบาลก็ทนความเซ้าซี้ถามอาการน้องของผมไม่ได้
ก็เลยยอมให้เข้าไปดูอาการอยู่ใกล้ๆน้องได้

ตอนนี้น้องผมอาการทุเลาลงพอสมควรด้วยฤทธิ์ยาแก้ปวด
ผมพยายามชวนคุยเพื่อให้ไม่คิดถึงเรื่องความเจ็บปวด จึงทราบว่า
หน่วยกู้ชีพที่ไปรับเธอนั้น มาถึงแค่หน้าอาพาร์ทเมนท์ และไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อ
น้องผมเหมือนจะรู้ตัวว่าหน่วยกูชีพคงไม่รู้แหง จึงรวบรวมเรี่ยวแรง เดินออกมาเปิดประตูจนสำเร็จ
และเรียกให้คนที่เดินผ่านมาพอดีช่วยวิ่งไปตามหน่วยกู้ชีพมาให้
หน่วยกู้ชีพจึงมาเจอน้องสาวผมได้

ผมต้องขอขอบคุณท่านผู้นั้นเป็นอย่างสูงจากใจจริงครับ
m(_ _)m



จากนั้นก็รอผลตรวจเลือดและปัสสาวะ และฟิล์ม X-ray
ซึ่งต้องยอมรับว่า ในขณะนั้นยังเป็น "กะดึก" ของทางโรงพยาบาล จึงมีคนไม่พออย่างแรง
ทำให้ผล LAB ออกมาไม่เร็วเท่าตอนกะกลางวัน
กล่าวคือ ต้องใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง
เวลาผ่านไป ยาแก้ปวดมันก็เริ่มหมดฤทธิ์ น้องผมจึงเริ่มเจ็วปวดอีกครั้ง
บอกตามตรงว่าอยากชกกำแพงเต็มแรงสักห้าหมัดเพื่อระบายความเจ็บปวดในใจของตัวเอง
แต่ขืนทำอย่างนั้นมีหวังน้องผมยิ่งเสียขวัญ คนเป็นพี่ต้องใจดีสู้เสือไว้ก่อน เลยพยายามชวนคุยต่อไป
เท่าที่ผมสังเกตอาการ คิดว่าตอนนี้น้องสาวผมได้ผ่านช่วง Peak (เสี่ยงตายที่สุด) มาแล้ว ก็น่าปลอดภัยในระดับหนึ่งแล้ว
ขอแค่ได้รับการรักษาอีกสักหน่อย เธอก็น่าจะหายได้ไม่ยาก เพียงแต่อาจจะต้องเข้าผ่าตัดด้วยนี่สิ
... ...

ฟิล์ม X-ray เป็นอย่างแรกที่มาถึง
แต่หมอไม่ว่าง และจะรออ่านฟิล์มพร้อมผลตรวจเลือด-ปัสสาวะ หมอจึงไปตรวจคนไข้ฉุกเฉินรายอื่นก่อน
น้องสาวก็ปวดเจียนตาย ตูข้าจะนิ่งดูดายทำแมวอะไรฟะ
ผมจึงถือวิสาสะ เข้าไปคุยกับนางพยาบาลว่าผมเป็นสัตวแพทย์ ดูฟิล์มเป็น จึงขอดูฟิล์มก่อน ไหนๆหมอก็ยังไม่ว่าง
นางพยาบาลตกลง ผมจึงได้เข้าไปอ่านฟิล์มและพบว่า...
เฮ้ย..? ไม่เห็นมีวิการของไส้ติ่งเลย !!??

อุบเงียบไว้ก่อน แล้วเดินกลับมาคุยปลอบใจน้องต่อไป
คิดในใจว่า... เอาวะ อย่างน้อยถ้าไม่ใช่ไส้ติ่งก็โอเค

ในที่สุดผล LAB ก็มาครบ และหมอก็เริ่มอ่านผล พบว่าเม็ดเลือดขาวสูง อาจติดเชื้อในกระแสเลือด
จากนั้นก็มาตรวจน้องสาวผม
หมอคนแรก คิดว่าอาจเป็นไส้ติ่งร่วมกับกระเพาะปัสสาวะอักเสบ เพราะอาการปวดกระจายไปทั่ว
จากนั้นก็เชิญหมอจากภาคศัลยกรรมมาตรวจ หมอคนที่สองให้ความเห็นว่า ฟิล์ม X-ray ไม่บ่งชี้ว่าเป็นไส้ติ่ง อาจเป็นอย่างอื่น
จึงเชิญหมอใหญ่มาตรวจเอง โดยหมอใหญ่เลือกใช้เครื่อง Ultra-Sound ในการตรวจ และพบว่า
สาเหตุน่าจะมาจากเยื่อบุผนังมดลูกอักเสบจนเป็นก้อนเนื้อขนาดใหญ่ แต่ไม่ถึงขั้นเนื้อร้ายหรือมะเร็ง
กล่าวคือ แผลอักเสบมันบวมจนไปสัมผัสโดนอวัยวะอื่น เลยรู้สึกเจ็บขึ้นมา
ยิ่งน้องผมนอนหงาย ก็ยิ่งเจ็บเพราะลำไส้ไปกดทับแผลอักเสบ (อ้าว กรรม)
แต่น้องผมไม่มีแรงพอจะขยับตัวให้นอนตะแคงได้ เพราะยิ่งขยับยิ่งเจ็บมาก จึงต้องทนนอนหงายไปก่อน

หมอใหญ่ลงความเห็นว่า ถ้าไม่เกี่ยวกับไส้ติ่ง แต่เป็นมดลูก ก็ต้องส่งแผนกสูตินารีเวช และคงต้องนอนค้างโรงพยาบาล
ผมจึงวิ่งเอกสารอีกรอบ เพื่อเดินเรื่องขอใหน้องได้นอนโรงพยาบาล
จากนั้นก็รออยู่พักหนึ่ง จึงมีคนมาพาออกจากตึกฉุกเฉิน ไปที่แผนกสูตินารีเวช
เมื่อมาถึงที่แผนกสูติฯ เจ้าหน้าที่ก็จัดแจงพาไปยังที่นอน และเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เป็นชุดผู้ป่วย จากนั้นก็รอหมอมาตรวจ


...นับจากตอนที่น้องผมเริ่มปวด (ประมาณ 05:45 น.) ก็ผ่านมาได้ราวๆ 6 ชั่วโมงกว่าแล้ว...

ไม่ตลกเลยที่ต้องทนดูน้องตัวเองเจ็บปวดขนาดนี้อยู่นานแบบนี้

ในที่สุดหมอแผนกสูติฯก็มาตรวจน้องของผม และได้ข้อสรุปที่ต่างไปจากเดิมว่า
เกิดจากมดลูกอักเสบแบบเรื้อรังรุนแรง ส่วนก้อนเนื้อที่ว่าอาจไม่มีอยู่จริง แต่ต้องลอง Ultra-Sound ดูอีกทีพรุ่งนี้

หมอได้ทำการรักษาเบื้องต้นที่มดลูก และให้ยาปฏิชีวนะทางสายน้ำเกลือ
ปรากฏว่าอาการดีขึ้นอย่างมาก น้องสาวผมสามารถขยับตัวได้มากขึ้น
สามารถนอนตะแคงได้แล้ว อาการปวดเนื่องจากลำไส้กดทับมดลูกที่อักเสบจึงทุเลาลง และสามารถนอนหลับได้ในที่สุด

ขอขอบคุณอาจารย์หมอเป็นอย่างสูง
(ส่วนพระเจ้าน่ะ ช่างหัวเผือกเหอะ)

จากนั้นผมและน้องสาวก็นอนหลับไปสองครั้ง ครั้งละประมาณครึ่งชั่วโมง
น้องสาวหลับ ผมหลับตาม พอได้ยินเสียงน้องสาวขยับ ผมก็ตื่นมาดูอาการต่อ เป็นอย่างนี้อยู่สองรอบ
เมื่อตื่นขึ้นมาก็พบว่า น้องสาวของผมอาการดีขึ้นมากๆ ลุกได้ เดินได้ (แต่ยังเจ็บอยู่พอสมควรถ้าลุกเดิน)

หมอบอกว่า ให้รอดูอาการไปถึงพรุ่งนี้ แล้ว Ultra-Sound หาก้อนเนื้ออีกรอบ
ถ้าเจอก็ไม่พ้นต้องผ่าตัด แต่ถ้าไม่มี ก็รอดตัว แค่นอนให้ยาแบบนี้เดี๋ยวก็หาย

...เฮ้อ...
โล่งอก

ขั้นตอนการตรวจค่อนข้างเยอะ และใช้เวลารอค่อนข้างนาน
แต่ก็นับว่าโชคดีที่ไม่รีบร้อนจับผ่าตัดเพราะนึกว่าเป็นไส้ติ่ง
ไม่งั้นคงได้แผลฟรีมาโดยเปล่าประโยชน์แหงแก๋
เพราะมดลูกอักเสบนี้รักษาได้ด้วยยา
ไม่ต้องผ่าตัด
ค่อยยังชั่ว


จากนั้นผมก็อยู่เป็นเพื่อนน้องสาวต่อไป
ใจนึงก็คิดอยู่เหมือนกันว่า น้องไม่เป็นอะไรแล้ว ตูไปงานแคปซูลดีมั้ยนะ ?
แต่น้องสาวอาการหนักอยู่ตรงนี้ ไม่มีคนดูแล จะให้ตูทิ้งไปได้ยังไงฟะ ?

ชีวิตของน้องสาวมีหนึ่งเดียว แต่งานแคปซูลยังมีอีกหลายครั้ง
ต่อให้บ้าแค่ไหนก็น่าจะรู้ว่าควรเลือกอะไร
ดังนั้นผมจึงอยู่ดูแลน้องสาวต่อไปครับ

จากนั้นพวกญาติๆก็เดินทางมาถึง เลยมีเพื่อนคุยเพิ่มขึ้นอีกเยอะ
จนกระทั่ง 19:00 น. ก็หมดเวลาเยี่ยม ทุกคนจึงแยกย้ายกันไป

...แต่...
! ผมยังมีงานต้องทำ !

แฟนน้องผมกำลังเดินทางมา
และคงไม่ง่ายถ้าเขาจะหาน้องสาวผมเจอในโรงพยาบาลที่เหมือนเขาวงกตแห่งนี้

คงจะดีไม่น้อยถ้าน้องสาวผมได้กำลังใจจากแฟนของเธอ
ดังนั้นยังไงผมก็ต้องทำภารกิจนี้ให้สำเร็จให้ได้

ปรากฏว่าพอส่งพวกญาติๆเสร็จ แฟนน้องก็มาถึงพอดี ไวกว่าที่คิด ผมจึงนำทางโลด
แต่ก็อย่างที่กล่าวไว้ว่า มันหมดเวลาเยี่ยมแล้ว จะเข้าไปก็ใช่ที่
ผมจึงใช้ท่าไม้ตาย "เนียน"
ทำเป็นเดินไม่รู้เรื่อง ตุบตุบตุบ ไปจนถึงห้องของน้องสาว โดยที่ไม่มีเจ้าหน้าที่คนใดทักท้วงเรียกตัวเอาไว้เลย

จากนั้นผมก็ปล่อยให้หนุ่มๆสาวๆเขาคุยกันไป
ส่วนผมก็ไปหลบมุม อ่านหนังสือเงียบๆ เหอ เหอ



น้องสาวผมคงไม่เป็นอะไรแล้ว ค่อยโล่งอกหน่อย
แยกย้ายกันตอน 2 ทุ่ม ผมก็เดินทางกลับที่พักทันที
ซึ่งไม่พ้นต้องนั่งรถ Taxi ตามเคย



...พอมานึกดูก็นะ...
นอน 2 ชั่วโมง, มื้อเช้า รองท้อง, มื้อเที่ยง รองท้อง, บ่ายงีบไปสองครั้งๆละครึ่งชั่วโมง, มื้อเย็น ไม่ได้แด๊ก
และตลอดทั้งวัน ต้องคอยวิ่งรอกทำนู่ทำนี่โดยไม่ได้เข้าห้องน้ำเลย

แต่ก็ยังตาสว่างดี ไม่มีปัญหา ยังมานั่งเขียนบล็อกได้
อึดดีแฮะ ตัวเรา... ก็สมแล้วที่เพื่อนๆสมัยเรียนมันเรียกว่า สัตว์ประหลาด






งานนี้จึงต้องขออภัยทุกท่านที่นัดข้าพเจ้าไว้ว่าจะไปเจอกันในงานแคปซูลเป็นอย่างสูงครับ (_ _)"

เอาไว้โอกาสหน้าคงได้เจอกันครับ ' w')/
วันนี้ผมขอลาไปนอนตายก่อนล่ะครับ

.....
....
...
..
.

Comment

Comment:

Tweet

นกไม่รู้เลยว่าพี่ชายนกเครียดไปกับนกมากขนาดนั้นT^T
ขอบคุณนะคะที่อยู่เป็นกำลังใจให้จนหมดเวลาเยี่ยม
เวลานั้นนกคิดไม่ออกจริงๆว่าต้องทำยังไง สุดท้ายที่มือควานหาโทรศัพท์เจอ
คนแรกที่คิดถึงก็คือพี่ชายคนนี้นี่ล่ะค่ะ

ถึงพี่จะไม่ใช่พี่ชายแท้ๆแต่นกก็เคยขอไว้ว่าอยากได้พี่ชายแบบพี่
แล้วนกก็สมหวัง ได้พี่ชายที่แสนดีคนนี้มาดูแลกันยามลำบาก..

ขอบคุณพี่ถึงที่สุดค่ะ ถ้านกไม่ได้พี่ ไม่รู้ว่าจะยังมาอยู่นั่งพิมพ์แบบนี้ได้มั้ย

ขอบคุณทุกๆกำลังใจด้วยนะคะ

ผลสรุป ที่นกเป็นคือ ช๊อคโกแลตซีส ค่ะ ผู้หญิงวัยเจริญพันธุ์เป็นกันเยอะ
ไว้นกมีเวลาจะพิมพ์เล่าละเอียดๆอีกครั้งที่บล็อกตัวเองนะคะ

ส่วนที่ปวดท้องมาก เพราะซีสมันแตก น้ำเลือดประจำเดือนเก่าๆไหลเข้าช่องท้อง
มีอาการติดเชื้อในกระแสเลือด
ทำให้ต้องผ่าตัดก้อนซีส+รังไข่ข้างซ้ายทิ้งไปค่ะ

ตอนนี้แผลผ่าตัดดีขึ้นมากๆแล้ว กำลังจะย้ายข้าวของกลับโคราชแล้วค่ะ>_<

ขอบคุณทุกๆคนอีกครั้งนะคะ ล้วก็ขอบคุณพี่ชายคนนี้จริงๆค่ะTwT

#28 By NokaChan on 2009-09-09 11:17

มาตอยช้ากว่าเพื่อน พอดีติดงานน่ะค่ะ
พออ่านปุ๊บ ก็อยากได้พี่ชายแบบเซซังจังค่ะ

ยังไงก็ขอให้น้องสาวหายป่วยไวๆนะคะ

#27 By SMILO C3 on 2009-09-07 01:30

อ่านแล้วซึ้งเลยฮะ

เป็นพี่ที่รักน้องมากจริงๆ

ขอให้หายไวๆนะครับ

#26 By ShInNa on 2009-09-06 13:30

ก็อย่างว่าอะหล่ะครับ ชีวิตของน้องสาวมีหนึ่งเดียว
ครอบครัวนี่ละ่ครับที่สำคัญที่สุด งานแคบซูลยังมีอีกหลายครั้ง
เด็วค่อยไปเจอก็ได้ ขอให้คุณน้องหายเร็วๆนะครับ

#25 By pathom95 on 2009-09-01 19:55

ขอให้น้องของท่านเซหายไวๆนะคะ TwT;;

#24 By Coffgirl on 2009-09-01 17:57

โอ้- -* ขอให้หายไวๆนะคะ

ท่านทำถูกแล้ว งานไปเมื่อไหร่ก็ได้

#23 By MewMew on 2009-09-01 00:14

ขออวยพรให้คุณน้องหายไวๆนะฮะ 'w'/

#22 By ZaK_Kak on 2009-08-31 23:56

ขอให้คุณน้องสาวกลับมาแข็งแรงดังเดิมเร็วๆนะครับ
ปล.ท่านเซก็อย่าลืมดูแลสุขภาพตัวเองดีๆด้วยนะครับ

#21 By maidlover (124.121.55.144) on 2009-08-31 22:49

ช่วงที่พวกเรากำลังสนุก ท่านเซกับน้องสาวท่านกำลังลำบาก...

โชคดีที่น้องท่านไม่ต้องผ่าตัด และขอให้หายไว ๆ นะครับ

#20 By kura on 2009-08-31 22:23

ตายละ ขอโทษที่โทรไปกวนนะครับ ตอนนั้น = =
ไม่ยักกะรู้ว่ามีเรื่องใหญ่ขนาดนี้
ยอดไปเลยฮะ ท่านเซ

#19 By Eliwood (125.25.23.233) on 2009-08-31 18:36

คุณเซทำถูกแล้วครับ

ขอให้คุณน้องหายไวๆนะครับ ดีแล้วที่ไม่ต้องผ่าตัด
อย่าลืมดูแลรักษาสุขภาพตัวเองด้วยนะครับ ไม่ใช่ว่าดูแลคนรอบตัวจนตัวเองต้องล้มอีกคน

#18 By kimikage (58.9.172.126) on 2009-08-31 17:54

คุณเซเบอร์เป็นพี่ที่น่ารักมากเลยค่ะ TwT
อ่านแล้วก็โล่งใจที่น้องสาวอาการดีขึ้น

พักผ่อนมากๆนะคะconfused smile

#17 By toma on 2009-08-31 16:41

งานแคปซูลคราวนี้ไม่ได้ไป+เพิ่งมาใช้เนตด้วย ทำให้ทราบข่าวช้าไปมากเลย
โชคดีที่ไม่ได้เป็นอะไรมากนะครับ ก็ขอให้หายดีไวๆครับ

#16 By seria (161.200.255.162) on 2009-08-31 14:03

คุ้นๆว่าเคยเจออาการคล้ายๆงี๊กับตัวเหมือนกัน แต่ตอนนั้นเพราะดวดน้ำอัดลมมากไป กระเพาะอักเสบ นอนดิ้นไปดิ้นมาด้วยความเจ็บปวดอยู่หลายวันเหมือนกันsad smile

แต่เรื่องนี้ท่านเซทำได้ดีแล้วล่ะครับ ผมคิดว่าใครๆก็ควรจะทำให้ได้อย่างนี้บ้าง (ลองมีคนบอกว่ามาแคพซูลโดยทิ้งน้องให้นอนเจ็บโดยอาการยังยังไม่ค่อยดีอยู่ดูสิ พ่อจะตบด้วยพานท้ายให้)

#15 By Kai Mikoyan (125.24.202.171) on 2009-08-31 09:58

คุณเซทำถูกแล้วครับ

ขอให้น้องของคุณเซหายไวๆ
ตัวคุณเซเองก็รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
เจอแบบนี้เป็นใครก็เลือกครอบครัวละครับsad smile
งานแคปซูลยังมีอีกหลายหน สนใจครอบครัวกับสุขภาพไว้ก่อนดีกว่าอยู่แล้ว

สู้ๆนะครับconfused smile

#13 By poe on 2009-08-31 07:46

ทําถูกเเล้วฮะ\\(^w^)//

#12 By Onigensou on 2009-08-31 02:45

ยินดีด้วยนะครับที่น้องท่านเซปลอดภัย
(อ่านความช่วงบนๆ ผมใจไม่ค่อยดี...แต่ก็ไม่เป็นไรแล้วสินะครับ)

#11 By Albert D. Morison on 2009-08-31 01:10

เรื่องน้องสำคัญกว่าแยะ ขอให้น้องหายป่วยไวๆ ฮะ

#10 By goemon on 2009-08-31 00:13

พักผ่อนให้มาก ๆ ล่ะครับเซเบอร์ซัง

เหตุฉุกเฉินแบบนี้ ไม่มีใครว่าหรอกครับ
ไม่ว่าใคร ครอบครัวก็เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดอยู่แล้วล่ะครับ

#9 By Null on 2009-08-31 00:08

ดีแล้วครับที่คุณน้องไม่เป็นไร
ใช่แล้วละครับน้องสาวมีคนเดียวงานมาเมื่อไรก้ได้
แต่ตัวท่านเซเองก็ดูแลร่างกายมั่งนะครับยังไงท่านเองก็อายุพอๆกับผม ใกล้30 เต็มทียังไงก็ดูแลตัวเองดีๆละครับเพราะน้องหายแล้วท่านล้มเองคงมิงามนะครับ

#8 By kiwisama (61.7.141.96) on 2009-08-31 00:03

ท่านเซไม่ใช่เเค่สัตว์ประหลาด เเต่ท่านเซเป็นพี่ชายรักน้องมากต่างหาก

#7 By capcom (124.120.204.132) on 2009-08-31 00:02

อย่าห่วงเลยครับท่านเซ เรื่องแบบนี้ไม่มีใครว่า (ที่ท่านเซเบี้ยวนัด) อยู่แล้วล่ะครับ
วิ่งไปวิ่งมาทั้งวันตั้งแต่เช้ามืดแบบนี้ สภาพร่างกายได้แย่เอาเรื่องเลยนะครับนั่น
แต่ว่าน้องท่านเซไม่เป็นอะไรมากผมก็ดีใจด้วยนะครับ
ยังมีงานต่อๆไปที่เจอกันได้อีกครับ หุหุ confused smile
ปล.สุขภาพของตัวเองก็สำคัญ ท่านเซดูแลตัวเองด้วยนะครับผม

#6 By Teh01 (58.9.224.68) on 2009-08-30 23:57

ทราบเรื่องทางโทรฉับแล้วงิ ขอใหคุณน้องหายไวๆนะคร๊าบ

#5 By Niwachan on 2009-08-30 23:55

โฮ่ก ลุงคิม อึดมากกกกกกกก ขอให้พักผ่อนให้สบายนะครับ ไว้เจอกันงานหน้า หรือเจอที่ร้านก็ได้เน้อถ้าแวะมา

#4 By เยี้ยงตาหยี on 2009-08-30 23:53

ดีแล้วค่ะ ที่ยังไปเฝ้าน้อง

#3 By チョウビ・アホラス on 2009-08-30 23:45

เรื่องแบบนี้ ท่านเซไม่ผิดอยู่แล้วครับ สบายๆ
แต่ฟังเสียงท่านเซโทรมเอาเรื่องอยู่นะนั่น
ยังโชคดีนะครับ ที่ไม่เป็นอะไรมากกว่านี้ ไว้คราวนี้ค่อยไปสนุกกันนะครับ big smile
โชคดีนะท่าน cry

#2 By comsci46 on 2009-08-30 23:44

ตอนแรกผมนึกว่างานราชการวิ่งชน เลยมาไม่ได้

ยังไงก็ขอให้น้องสาวกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมไวๆนะครับ

#1 By Storma on 2009-08-30 23:41

Tags