กาลครั้งหนึ่ง ไม่นานมากนัก

ผมมีอายุได้ประมาณ 7 ขวบ ตอนนั้นยังเรียนอยู่ ป. 2

บ้านผมเป็นร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้า ซึ่งช่วงนั้นกำลังบูมสุดขีด
ชาวบ้านไม่ว่าใครเป็นใคร ก็ต้องมีเครื่องใช้ไฟฟ้าไว้ติดบ้าน
เพื่อความสะดวกสบาย ความบันเทิง ความโก้หรู หรือจะความอะไรก็แล้วแต่
ซึ่งนั่นก็ทำให้ที่ร้านมีลูกค้าเยอะมาก
จนคุณพ่อและคุณแม่แทบไม่ต้องทำอะไรอย่างอื่นเลย นอกจากขายของอย่างเดียว
อืม...มันก็เป็นเรื่องที่ดีทีเดียว

สมัยนั้น ผมเรียนหนังสือในโรงเรียนแห่งหนึ่ง ไม่ไกลจากบ้านเท่าไหร่
เดินแป๊บเดียวก็ถึง เหงื่อยังไม่ทันออกด้วยซ้ำ

มื้อกลางวันของผม คือ การรอให้แม่เอาปิ่นโตมาส่งตอน 12.05 - 12.10น.
แม่จะทำปิ่นโตไว้ตอนที่ว่าง และออกเดินทางตอนเที่ยงตรง
ส่วนจะมาถึงที่โรงเรียนผมเมื่อไหร่ ก็ว่ากันตามนั้น

เมื่อผมได้รับปิ่นโตแล้ว แม่ก็จะกลับบ้านไปช่วยพ่อขายของต่อ
ผมกินเสร็จก็จะเก็บไว้กับตัว พอตอนเย็นก็เอากลับบ้าน
มันก็แค่นั้นล่ะ ง่ายนิดเดียว

 

...อยู่มาวันหนึ่ง...

เวลาล่วงเลยไปจนถึงเที่ยงครึ่งแล้ว แต่แม่ก็ยังไม่มา
ผมคิดว่า ที่บ้านคงมีลูกค้าเยอะมากเป็นแน่แท้ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ดี

ส่วนผมก็เตรียมมองหาทางออกให้ตัวเอง

ค่าขนมของผมในช่วงนั้นคือ 2 บาท
สิ่งที่ผมพอจะซื้อได้ก็คือ น้ำหวานหนึ่งแก้วเท่านั้น
แต่มันก็มากพอที่จะประทังท้องน้อยๆของเด็กตัวเล็กๆผอมๆอย่างผมได้

12.45 น.
เอาล่ะแม่มาไม่ได้แล้ว ชัวร์
ผมจึงเริ่มปฏิบัติการ ซื้อน้ำหวานหนึ่งแก้วโลด
หลังจากดูดน้ำจนเกลี้ยงแล้ว ผมก็ค่อยๆหยิบน้ำแข็งมาแทะกินทีละก้อนๆ จนหมด
อืม... ก็ไม่เลว

จากนั้นผมก็กลับไปนั่งวาดรูปเล่น เอ๊ย เรียนหนังสือตามปกติ

 

...ทว่า...

ตอนนั้นเป็นเวลาบ่ายโมงกว่า.....กว่าเท่าไหร่ ผมก็จำไม่ได้
มีเสียงคนวิ่งบนระเบียง ซึ่งมีกฎห้ามวิ่งอยู่

ผมนั่งวาดรูปเล่นในหนังสือเรียน (ตามเคย) จึงไม่ได้สนใจมากนัก
แต่สักพัก ผมก็ต้องสนใจ
เพราะคนที่วิ่งมาปรากฏตัวที่หน้าประตูห้องเรียน คือ แม่ผมเอง

ในมือแม่ผม คือ ปื่นโตของผมนั่นเอง

แม่พูดคุยกับอาจารย์ประจำชั้น แล้วอาจารย์ก็ทำท่าตกใจ เรียกผมออกไป
แม่และอาจารย์ซักถามผมว่าได้ทานอะไรบ้างหรือยัง
ผมตอบไปว่า ผมกินน้ำหวานไปแก้วหนึ่งแล้ว ไม่มีปัญหา ไม่เป็นไร

อาจารย์ประจำชั้นทำท่าตกใจหนักกว่าเดิม
อาจารย์ท่านว่า น่าจะบอกอาจารย์บ้าง จะได้ให้เงินไปกินข้าวก่อน
ส่วนแม่ก็ขอตัวผมไปจากห้องเรียน ซึ่งอาจารย์ก็ยินดี

แม่พาผมไปที่โรงอาหาร และเปิดปิ่นโตให้ผม

ผมเองก็ไม่ค่อยหิวแล้วล่ะนะ แต่แม่ก็บอกให้ผมทาน

 

 

 

...แม่ร้องไห้...

 

และ

...แม่เอาแต่พูดว่า...

 

...ขอโทษ...

 

...ผมในตอนนั้นโง่เกินกว่าจะเข้าใจ ว่าทำไมแม่ถึงร้องไห้...

...ผมในตอนนั้นโง่เกินกว่าจะเข้าใจ ว่าทำไมแม่ถึงพูดว่าขอโทษ...

ผมรู้แต่ว่า แม่ร้องไห้เพราะผม

ผมก็เลยนั่งทานข้าวไป

และก็ร้องไห้ไปด้วย

 

ผมเสียใจมากที่ทำให้แม่ต้องร้องไห้

 

 

ผมในตอนนั้นโง่เกินกว่าจะเข้าใจอะไร

 

ผมในตอนนี้ย้อนนึกถึงเรื่องนั้นทีไร ..... เป็นต้องร้องไห้ออกมาทุกที

 

ผมในตอนนี้พยายามนึกว่า เป็นเพราะอะไร

ผมไม่ได้ทำอะไรผิด

แม่ไมได้ทำอะไรผิด

 

ทำไมเราถึงต้องร้องไห้

อะไรทำให้เราต้องร้องไห้

.....ผมคิดแล้วคิดอีก.....

 

ฤๅเป็นสวรรค์ที่กลั่นแกล้งพวกเราแม่ลูก

ฤๅเป็นนรกที่กลั่นแกล้งพวกเราแม่ลูก

 

อย่างไรก็ดี

เหตุการณ์ในวันนั้น คอยย้ำเตือนผมเสมอว่า

แม่รักผมมากแค่ไหน

 

ผมไม่รู้จะตอบแทนแม่อย่างไรดี

สิ่งที่ผมทำได้ ก็เพียงแค่

ทำทุกอย่างให้ดีที่สุด

 ดังนั้นไม่ว่าเรื่องอะไร ผมก็เลยพยายามอย่างเอาเป็นเอาตาย

แลกเนื้อเถือกระดูก เพื่อให้ผลลัพธ์มันออกมาดีที่สุด

 

 

วันแบบนี้เป็นวันที่น่ายินดี สำหรับใครหลายๆคน

แต่สำหรับผม มันก็แค่วันธรรมดาวันนึง

เรียน ทำงาน และผ่านไปเหมือนทุกวัน

ถ้ามันจะพิเศษ มันก็จะพิเศษตรงที่

มันทำให้ผมจำได้ว่า

ผมออกมาจากท้องแม่วันไหน

ดังนั้น ผมจึงขอยกเอนทรี่สำคัญประจำวันนี้ให้กับ

คุณแม่

 

.

..

....

......

ขอบคุณครับ

ถ้าไม่มีแม่ ผมคงไม่ได้เกิดมา

ถ้าไม่ใช่แม่ ผมคงไม่โตมาเป็นผู้เป็นคนได้ขนาดนี้

 

ผมรักแม่ครับ

 

.

อ่านแล้วรู้สึกดีมากๆเลยค่ะ ประทับใจมากๆเลยTwT
แค่ตามอ่านเรื่องราวของโทโฮจากที่นี่ก็ประทับใจในความสามารถในการรวบรวมข้อมูลของคุณแล้วนะคะ แต่ไม่สามารถคอมเมนต์ได้อ่ะ อยากจะขอบคุณมาตั้งนานแล้ว ก็ขอขอบคุณมากๆนะคะที่รวบรวมข้อมูลดีๆของโทโฮให้ได้อ่าน อ่านแล้วอมยิ้มได้ตลอดเลยconfused smile

ปล.แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะค๊า คิดไรขอให้สมหวังconfused smile
ปล.2 อวยพรไปถึงคุณแม่ด้วย ขอให้ท่านสุขภาพแข็งแรง มีความสุขมากๆนะคะbig smile

#4 By NokaChan on 2008-06-11 22:55

สุขสันต์วันเกิดนะคะ : )

#3 By [ Aqua & Zircon ] on 2008-06-05 21:24

โอ๊ส~ หุหุ เหตุการณ์หนึ่งที่จำได้ไม่ลืม
รักแม่มากๆนะครับ > <///

#2 By comsci46 on 2008-06-05 18:49

HBD ครับท่านเซ ขอให้มีความสุขมากๆนะครับ

#1 By yurina (58.137.3.219) on 2008-06-05 18:39

Tags