! Touhou wikipedia Thai !

ชื่อ :
　産霊「ファーストピラミッド」
　มุสึบิ「First Pyramid」
　เทพผู้สร้าง「เฟิสท์ ปิรามิด」
(産霊 มุสึฮิ (เมื่อใช้ต่อท้ายนามเทพเจ้าจะอ่านว่า มุสึบิ) แปลตรงตัวได้ว่า วิญญาณจุติ แต่ความหมายที่แท้จริงคือ วิญญาณเทพ(ชินเรย์)หรือเทพเจ้าผู้ให้กำเนิดสรรพสิ่งและสวรรค์พิภพ)
(นอกจากนี้ มุสึบิ ยังพ้องเสียงกับคำว่า มุสึบิ ที่แปลว่า ข้ามปั้นรูปสามเหลี่ยม)

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Easy

คอมเมนท์ :　ปิรามิดพาวเวอร์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก。
(ในที่นี้หมายถึงมหาเทพผู้มีตัวตนมาแต่แรกสุด 天御中主 อาเมะโนะมินาคานุชิ ซึ่งมีบุตรสองคนคือ 高皇産霊 ทาคามิมุสึบิ และ 神皇産霊 คามิมุสึบิ โดยทั้งสามองค์นี้ถูกขนานนามว่าเป็น สามเทพผู้สร้าง)

ชื่อ :
　産霊「ファーストピラミッド」
　มุสึบิ「First Pyramid」
　เทพผู้สร้าง「เฟิสท์ ปิรามิด」

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Normal

คอมเมนท์ :　ปิรามิดพาวเวอร์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก。
สามเหลี่ยมอันเป็นสัญลักษณ์ของเทพผู้สร้าง。ช่างเข้ากันได้ดีจริงๆ。

ชื่อ :
　産霊「ファーストピラミッド」
　มุสึบิ「First Pyramid」
　เทพผู้สร้าง「เฟิสท์ ปิรามิด」

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Hard

คอมเมนท์ :　ปิรามิดพาวเวอร์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก。
พาลให้นึกถึงข้าวปั้นสามเหลี่ยมซะมากกว่า。

ชื่อ :
　産霊「ファーストピラミッド」
　มุสึบิ「First Pyramid」
　เทพผู้สร้าง「เฟิสท์ ปิรามิด」

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Lunatic

คอมเมนท์ :　ที่พูดว่า รู้สึกแย่ที่ต้องกินของอย่างข้าวปั้นสามเหลี่ยมรสทูน่ามายองเนสระหว่างการเดินทางเนี่ย ก็เพราะว่ากินไม่ไหวนั่นแหละนะ。จริงๆนะ。

ชื่อ :
　始符「エフェメラリティ137」
　ชิฟุ「Ephemerality 137」
　การ์ดจุดเริ่ม「เอเฟเมอรัลลิตี้ 137」
(137 คือ อายุของจักพรรดิคนแรกของญี่ปุ่น จินมุ ซึ่งเป็นลูกหลานของมหาเทพอามาเทราสึ)
(การ์ดจุดเริ่ม หมายถึง จุดเริ่มต้นของประเทศญี่ปุ่น และจักรพรรดิองค์แรกนั่นเอง)
(Ephemerality หมายถึง ช่วงสั้นๆ ซึ่งชื่อสเปลนี้มีความหมายถึง อายุ 137 ปีอันแสนสั้น ทั้งนี้เพราะบิดามารดาขององค์จักรพรรดิจินมุนั้น เป็นเทพที่มีอายุหลายแสนปี)

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Normal

คอมเมนท์ :　ทั้งๆที่บิดามารดามีอายุหลายแสนปีแท้ๆเชียวน้า。
ชีวิตมนุษย์นี่มันช่างแสนสั้น, ราวกับฟองที่แตกกระเซ็นก็มิปาน。
(คาดว่าหมายถึงฟองในแก้วเบียร์หรือแก้วเหล้าของท่าน ZUN นั่นแล)

ชื่อ :
　始符「エフェメラリティ137」
　ชิฟุ「Ephemerality 137」
　การ์ดจุดเริ่ม「เอเฟเมอรัลลิตี้ 137」

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Hard

คอมเมนท์ :　แต่จะว่าไป ผมรู้สึกว่า 137 ปีนี่มันก็ยาวนานสุดยอดแล้วนะ。
คงทานแต่ของที่ดีต่อสุขภาพแน่เลย。

ชื่อ :
　始符「エフェメラリティ137」
　ชิฟุ「Ephemerality 137」
　การ์ดจุดเริ่ม「เอเฟเมอรัลลิตี้ 137」

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Lunatic

คอมเมนท์ :　แต่ยูคาริหรือเรมิเลียก็มีอายุยืนยาวยิ่งกว่านั้นอีก。
ยูยูโกะ ? เธอกำลังตายอยู่นา... ...。
(ท่าน ZUN ใช้คำว่า "กำลังตายอยู่" ไม่ได้ใช้คำว่า ตายไปแล้ว)

ชื่อ :
　野符「武烈クライシス」
　ยะฟุ「บุเรทสึ Crisis」
　การ์ดสิ้นอำนาจ「บุเรทสึ ไครซิส」
(บุเรทสึ เป็นนามของจักรพรรดิองค์ที่ 25 ของญี่ปุ่น ตามบันทึกญี่ปุ่นกล่าวว่า พระองค์เป็นคนที่โหดเหี้ยมอำมหิตมาก จนประชาชนหวาดกลัวไปทั่วทุกหย่อมหญ้า)
(Crisis แปลว่า วิกฤตการณ์ หรือสถานการณ์ร้ายแรง)
(野 ซึ่งเป็นคำนำหน้าสเปลการ์ดชุด 4 ใบนี้ (No.040-043) มีความเห็นแตกต่างกันออกไป บ้างก็ว่าหมายถึง ความทะเยอทะยาน(野心) บ้างก็ว่าหมายถึง การสิ้นอำนาจ(在野) ซึ่งเมื่อดูจากเหตุการณ์ในสเปลการ์ดทั้งสี่ใบแล้วพบว่า เกี่ยวข้องกับการสิ้นอำนาจมากกว่า กล่าวคือ Crisis แต่ละครั้งนั้นทำให้มีผู้ที่ต้องสูญเสียอำนาจลงไป ดังนั้นจึงขอใช้คำว่า สิ้นอำนาจ ครับ)

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Easy

คอมเมนท์ :　ไม่คิดเลยว่าเป็นชื่อของคน。
เอาไว้ปกปิดไม่ให้รู้ว่าเป็นใคร, รึเปล่า ?

ชื่อ :
　野符「将門クライシス」
　ยะฟุ「มาซาคาโดะ Crisis」
　การ์ดสิ้นอำนาจ「มาซาคาโดะ ไครซิส」
(ไทระ โนะ มาซาคาโดะ บุตรของไทระโนะโยชิมาสะ ก่อกบฏต่อราชสำนักในปี 939 และประกาศตั้ง ชินโนว(จักรวรรดิใหม่) ขึ้นในเขตตะวันออก(คันโตว) ราชสำนักจึงตั้งค่าหัวมาซาคาโดะ และ 59 วันต่อมา (ปี 940) มาซาคาโดะถูกสังหารในศึกโคจิมะโดยลูกพี่ลูกน้องของตนชื่อซาดาโมริ ซึ่งต้องการล้างแค้นให้บิดาที่ถูกมาซาคาโดะสังหาร (ชื่อคุนิคะ มีศักดิ์เป็นลุงของมาซาคาโดะ) โดยซาดาโมริร่วมมือกับ ฟุจิวาระโนะฮิเดซาโตะ หลังจากนั้นหัวของมาซาคาโดะก็ถูกนำกลับไปเมืองหลวง และนำไปฝังไว้ที่เนินมาซาคาโดะคุบิซึคะ(เนินหัวมาซาคาโดะ) ซึ่งชาวบ้านประทับใจในความกล้าหาญที่ลุกขึ้นสู้กับราชสำนัก จึงสักการบูชาในฐานะเทพ พร้อมกับคอยขอพรให้ระงับความโกรธเกรี้ยวที่มีต่อราชสำนัก)

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Normal

คอมเมนท์ :　ท่านมาซาคาโดะผู้มีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยแปลกๆอยู่มากมาย。
เป็นเพราะคาโตวจริงๆด้วยสินะ ? ยังคิดอยู่เลยว่าในอนาคตอยากเป็นอย่างคาโตว。
(คาโตว เป็นนักแสดงนำในละครดราม่าของ NHK ที่นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับมาซาคาโดะ ละครเรื่องนี้ฉายในปี 1976)
(หรืออาจนัยถึง คาโตว ที่เป็นจอมมารในเรื่องสั้นของอาจารย์ อารามาตะ ฮิโรชิ โดยคาโตวได้ทำการปลุกวิญญาณแค้นของมาซาคาโดะขึ้นมาก่อให้เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งในคันโตว ในปี 1923)
(ในที่นี้ท่าน ZUN น่าจะหมายถึงละครของ NHK ที่สื่อภาพความเป็นผู้กล้าของมาซาคาโดะเสียมากกว่า ส่วนเรื่องที่ว่าละครเก่าเกินไป ไม่น่ามีปัญหา เพราะสมัยนั้นก็มีวิดีโอแล้ว)

ชื่อ :
　野符「義満クライシス」
　ยะฟุ「โยชิมิทสึ Crisis」
　การ์ดสิ้นอำนาจ「โยชิมิทสึ ไครซิส」
(โยชิมิทสึ อาชิคากะ เป็นนามของโชกุนลำดับสามแห่งอาชิคากะ และเป็นผู้สร้างวัดคินคาคุจิที่โด่งดัง ผู้หวังจะให้บุตรของตน(ที่จะถือกำเนิดในอนาคต)ได้เป็นจักรพรรดิ ส่วนตนจะได้กลายเป็นผู้อยู่เหนือจักรพรรดิ จึงพยายามใกล้ชิดองค์จักพรรดิโดยการเข้าหาทางพระญาติและครอบครัวขององค์จักพรรดิ โดยตั้งใจว่าจะกลืนตระกูลเชื้อสายจักรพรรดิด้วยตระกูลอาชิคากะเสียเลย ซึ่งโยชิมิทสึนั้นรักลูกชายคนรอง(โยชิทสึกุ)มาก ตั้งใจว่าจะปั้นให้ลูกชายคนรองนี้เป็นจักรพรรดิให้ได้ แต่สุดท้ายในช่วงพิธีเกมปุคุ(พิธีแสดงตนว่าเป็นผู้ใหญ่แล้ว จัดตอนอายุ 15 ปี)ของลูกชายคนรอง โยชิมิทสึก็เกิดเสียชีวิตอย่างกะทันหันด้วยโรคร้าย(บ้างก็ว่าถูกลอบสังหาร)ในวัย 50 ปีเท่านั้น)
(นอกจากนี้ โยชิมิทสึยังโด่งดังจากอีกเรื่องคือ ในช่วงที่จักรวรรดิจีนต้องการทำการค้ากับประเทศญี่ปุ่น ได้ทำการติดต่อมาทางโยชิมิทสึ โดยจ่าหน้าว่าโยชิมิทสึเป็น กษัตริย์แห่งญี่ปุ่น พร้อมทั้งเสนอ "ตรา" ประจำตำแหน่งให้ ซึ่งโยชิมิทสึรับเอาไว้ โดยเชื่อกันว่า ด้วยอำนาจของตรานี้ โยชิมิทสึสามารถขอยืมกำลังจากจีนมาใช้งานได้ ทั้งนี้ก็เพื่อเป้าหมายในการยึดครองตำแหน่งจักรพรรดิญี่ปุ่นนั่นเอง)

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Hard

คอมเมนท์ :　โยชิมิทสึ, อาชิคากะซัง。
วิถีกระสุนเริ่มคดเคี้ยวเล็กน้อยตั้งแต่สเปลการ์ดใบนี้。ไม่ได้คิดว่าเป็นเรื่องแย่ๆนะ。

ชื่อ :
　野符「GHQクライシス」
　ยะฟุ「GHQ Crisis」
　การ์ดสิ้นอำนาจ「GHQ ไครซิส」
(GHQ ย่อมาจาก General HeadQuaters หรืออีกชื่อหนึ่งคือ Supreme Commander for the Allied Powers เป็นสำนักงานที่ตั้งขึ้นเพื่อยึดครองและควบคุมประเทศญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยในแผนการปฏิรูประบบรัฐบาลของญี่ปุ่นนั้น มีแผนการยกเลิกระบบจักรพรรดิรวมอยู่ด้วย โดยใช้การกดดันจากรัฐบาล ผสานกับการล้มล้างความคิดที่ว่าเชื้อสายจักรพรรดินั้นสืบทอดมาจากเทพเจ้า)

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Lunatic

คอมเมนท์ :　ในที่สุดก็กลับมาถึงปัจจุบัน。
รู้สึกเหมือนกับมันพังทลายไปจนไม่อาจแก้ไขได้อีกแล้ว。พยายามเข้านะ ญี่ปุ่น。
(สเปลการ์ดของเคย์เนะที่ผ่านมาจนถึงใบนี้ เป็นการลำดับเหตุการณ์ของญี่ปุ่น นับตั้งแต่ตอนที่ยังไม่เป็นญี่ปุ่น ก่อตั้งญี่ปุ่น จนถึงปัจจุบัน)

ชื่อ :
　国符「三種の神器 剣」
　โคะคุฟุ「ซันชุโนะจินกิ -ทสึรุกิ-」
　การ์ดชาติ「ไตรเทวภัณฑ์ -ดาบ-」
(ไตรเทวภัณฑ์ หรือถ้าแปลตรงๆตัวก็คือ เครื่องบวงสรวงแด่เทพเจ้าสามชนิด ได้แก่ ดาบ กระจก และมณี ซึ่งทั้งสามชิ้นนี้ถือว่าเป็นเครื่องแสดงความเป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น และถือว่าเป็นสมบัติประจำชาติ คำนำหน้าสเปลการ์ดจึงใช้คำว่า ชาติ)
(ดาบ ในที่นี้ก็คือ 天叢雲剣(อาเมะโนะมุราคุโมะโนะทสึรุกิ) ดาบเมฆาสวรรค์ หรืออืกชื่อคือ 草薙剣(คุซานากิโนะทสึรุกิ) ดาบคุซานากิ นอกจากนี้ยังมีชื่ออื่นอีกหลายชื่อ ซึ่งดาบนั้นเป็นสัญลักษณ์แห่งความกล้าประจำไตรเทวภัณฑ์ ตำนานเล่าว่า สุซาโนโอะพบดาบเล่มนี้ในหางที่สี่ของอสรพิษยักษ์แปดหัวที่น่าสะพรึงกลัว ยามาตะโนะโอโรจิ และได้ตั้งชื่อว่าดาบเมฆาสวรรค์ เนื่องจากศีรษะของยามาตะโนะโอโรจินั้นมักจะแหวกเมฆบนฟ้าอยู่เสมอ ต่อมาได้มอบดาบเล่มนี้ให้แก่อามาเทราสึเพื่อยุติความบาดหมางในอดีต)
(จากนั้นอามาเทราสึก็มอบให้กับนินิกิผู้เป็นหลาน เพื่อการจุติลงมาปราบความวุ่นวายบนโลกมนุษย์ และตกทอดสู่ลูกหลานเทพเจ้าอันเป็นเชื้อสายจักรพรรดิญี่ปุ่นเรื่อยมาจนถึงยุคของจักรพรรดิองค์ที่ 20 ชื่อ เคนโคว ซึ่งมีบุตรเป็นนักรบผู้เก่งกล้านาม ยามาโตะ ทาเครุ ซึ่งเค้าได้รับดาบเมฆาสวรรค์มาจากป้าเพื่อให้คุ้มครองทาเครุจากภยันตราย แล้วอยู่มาวันหนึ่ง ทาเครุก็ถูกคนทรยศล่อให้มาที่กลางทุ่งหญ้าเพียงลำพัง จากนั้นก็ถูกจุดไฟล้อมรอบทิศ ทาเครุพยายามหนีตายด้วยการใช้ดาบที่มีติดตัวอยู่ ตัดหญ้ารอบๆตัวทิ้ง เพื่อให้ไฟไม่มีฟืนเพียงพอที่จะลามมาถึงตัว แต่ตอนนั้นเองที่ทาเครุสังเกตเห็นว่า ดาบของเค้าตัดหญ้าได้ไกลกว่ารัศมีดาบ ทั้งยังก่อให้เกิดลมพัดไปในทิศทางที่ฟาดดาบได้ ทาเครุจึงใช้พลังวิเศษนี้เอาตัวรอดมาได้ในที่สุด จึงเรียกดาบเล่มนี้ว่า คุซานากิโนะทสึรุกิ (ดาบตัดหญ้า) หลังจากนั้นในกาลต่อมา ทาเครุจะเดินทางไปขับไล่เทพชั่วบนภูเขาอิบุกิ (เขียนเหมือนนามสกุลของซุยกะ) จึงได้ฝากดาบไว้กับภรรยา มิยาซึฮิเมะ เพื่อให้ภรรยาปลอดภัย แม้ว่าภรรยาของทาเครุจะขอให้ทาเครุพกดาบไปคุ้มครองตัวเองก็ตาม สุดท้ายทาเครุก็ล้มป่วยกลางทางจนถึงแก่ชีวิตด้วยฝีมือของเทพภูเขา ภรรยาของทาเครุจึงนำดาบเมฆาสวรรค์ไปประดิษฐานที่วัดอัทสึตะ เพื่อสักการบูชาสืบไป)

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Easy

คอมเมนท์ :　หนึ่งในไตรเทวภัณฑ์。แค่มีไอเทมจากยุคเทวตำนานนี่ก็สุดยอดแล้ว, แต่วิธีใช้มันก็ไม่ได้ต่างจากเคียวดายหญ้าสักเท่าไหร่。

ชื่อ :
　国符「三種の神器 玉」
　โคะคุฟุ「ซันชุโนะจินกิ -ทามะ-」
　การ์ดชาติ「ไตรเทวภัณฑ์ -มณี-」
(มณี ในที่นี้ก็คือ 八尺瓊勾玉 (ยาซาคานิโนะมากะทามะ) มณีงอแดงแปดคืบ บ้างก็เขียนว่า 八坂瓊曲玉 มณีโค้งแดงแปดเนิน)
(มากะทามะ หมายถึง อัญมณีที่มีรูปร่างโค้งงอ และมีรูที่ด้านหนึ่ง จึงมีรูปร่างคล้ายสัญลักษณ์คอมม่าในภาษาอังกฤษ , ซาคะ 尺 นั้นเป็นหน่วยวัดความยาว มีค่าประมาณ 1 คืบ (10 หุน) หรือเท่ากับ 30.3 cm (ในจีนก็จะเท่ากับ 33.3 cm) หากแต่ในอันที่จริงแล้วในยุคโบราณนั้นใช้หน่วยวัดความยาวเป็น อาตะ 咫 ซึ่มีความยาวเท่ากับ 0.8 คืบต่างหาก แต่อย่างไรก็ดี ยา 八 ในที่นี้แม้ตัวมันจะแปลว่า แปด แต่ความหมายที่แท้จริงก็คือ มากมายไม่สิ้นสุด ดังนั้นจะเป็น ซาคะ หรือ อาตะ ก็ไม่ต่างกัน และสุดท้ายคือ นิ 瓊 หมายถึง อัญมณีสีแดง)
(มณีงอยาซาคานิ นั้นมีลักษณะเป็นอัญมณีรูปร่างโค้งงอขนาดใหญ่ มีสีแดง และถูกพันด้วยสายยาว (ไม่มีการระบุว่าเป็นสายอะไร อาจเป็นสายสิญจน์ หรือด้าย หรืออะไรก็ไม่แน่ชัด) ซึ่งความยาวของสายเส้นนี้กระมังที่ถูกกล่าวถึงว่า แปดคืบ หรือความหมายจริงก็คือ ยาวมากจนไม่อาจวัดค่าได้ โดยมณีงอชิ้นนี้ถูกสร้างโดย ทามะโนะโอยะโนะมิโคโตะ ปฐมเทพแห่งการสร้างอัญมณี (ที่ชื่อของท่านก็แปลว่า บิดาแห่งอัญมณี) แล้วนำมาแขวนไว้ที่ต้นซาคาคิ ร่วมกับกระจกยาตะ เพื่อล่อให้อามาเทราสึยอมออกมาจากถ้ำหินประตูสวรรค์ แต่ไม่ปรากฏแน่ชัดว่ามันใช้ทำอะไรกันแน่ในแผนการนี้)
(ครั้งหนึ่ง สึซาโนโอะ แกล้งหญิงทอผ้าหนึ่งเดียวแห่งสวรรค์ วาคาฮิรุเมะ จนพลาดพลั้งถึงแก่ความตาย ซึ่งวาคาฮิรุเมะนั้นเป็นร่างแบ่งภาคของอามาเทราสึ ทำให้อามาเทราสึโกรธมาก และบางตำราก็เสริมว่าอามาเทราสึนั้นเข้าใจว่าสึซาโนโอะหมายจะสังหารตน อามาเทราสึซึ่งเป็นเทพแห่งตะวันจึงไปซ่อนตัวอยู่ในหินประตูสวรรค์ ทำให้ทั้งโลกและสวรรค์มืดมิดลง และเกิดเรื่องเลวร้ายมากมาย เหล่าเทพแปดล้าน(มากมายนับไม่ถ้วน)จึงชุมนุมหารือกัน โอโมอิคาเนะ ได้เสนอวิธีการอย่างหนึ่ง คือ จัดงานเลี้ยงที่ด้านหน้าของหินประตูสวรรค์ จนอามาเทราสึเกิดสงสัยว่าทั้งๆที่ไม่มีตนแต่เหตุใดยังครึกครื้นกันได้อีก เมื่อแง้มหินออกมาถาม อุเมะโนะอุสุเมะ ก็ตอบว่าเพราะเรามีเทพที่ยิ่งใหญ่สว่างไสวยิ่งกว่าท่านแล้วน่ะสิ พลันนั้น อาเมะโนะโคยะ และ ฟุโตะดามะก็เอากระจกยาตะส่องใส่อามาเทราสึ แสงสว่างจ้าจากอามาเทราสึจึงย้อนเข้าตาตนเอง ทำให้อามาเทราสึสงสัยยิ่งขึ้นว่า ใครกันสว่างกว่าจนข้าแสบตาได้ จึงยิ่งอยากเห็นตัว และแง้มหินประตูสวรรค์ออกกว้างขึ้น ทันใดนั้นเอง อาเมะโนะทาจิคาราโอะ ที่รอจังหวะอยู่ก็จับมือของอามาเทราสึแล้วดึงออกมา และฟุโตะดามะก็เอาเชือกชิเมะนาวะอันมีพลังแบ่งกั้นเขตแดนไปขึงไว้ที่หินประตูสวรรค์ เพื่อไม่ให้กลับเข้าไปได้อีก (บางตำราก็ว่าหินถูกโยนทิ้งไป และเอาเชือกไปขึงที่ทางเข้าแทน) และสุดท้ายเหล่าเทพก็ตัดสินลงโทษสึซาโนโอะโดยการขับออกจากสวรรค์ พร้อมทั้งโกนหนวด ตัดเล็บมือเท้า)

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Normal

คอมเมนท์ :　หนึ่งในไตรเทวภัณฑ์。
เส้นโค้งของมณีงอทำให้รู้สึกได้ถึงความ Erotic。ช่างสมกับที่เป็นไตรเทวภัณฑ์จริงๆ。

ชื่อ :
　国符「三種の神器 鏡」
　โคะคุฟุ「ซันชุโนะจินกิ -คางามิ-」
　การ์ดชาติ「ไตรเทวภัณฑ์ -กระจก-」
(กระจก ในที่นี่ก็คือ 八咫鏡 (ยาตะโนะคางามิ) กระจกแปดคืบ โดย 咫 อาตะ นั้นในอีกตำราหนึ่งใช้เขียนว่า 尺 ซาคะ (แต่อ่านว่าอาตะ) แทน กล่าวกลับกันกับมณีงอยาซาคานิซะอย่างนั้น แต่อย่างไรก็ดี ความหมายที่แท้จริงก็คือความยาวที่วัดค่ามิได้เช่นกัน)
(กระจกยาตะ นั้นสร้างขึ้นโดย อิชิโคริโดเมะ ซึ่งเป็นปฐมเทพแห่งการสร้างกระจก เพื่อนำมาใช้ในแผนการดึงอามาเทราสึออกมาจากถ้ำ)
(หลังจากเหตุการณ์ซ่อนตัว กระจกและมณีก็ถูกถวายแก่อามาเทราสึ และต่อมา สึซาโนโอะที่ถูกขับไล่ไปจากสวรรค์ก็นำดาบเมฆาสวรรค์มามอบให้เพื่อยุติเรื่องราวในอดีต จากนั้นอามาเทราสึก็ได้มอบไตรเทวภัณฑ์ให้กับนินิกิ และตกทอดมาเป็นสมบัติประจำตัวองค์จักรพรรดิญี่ปุ่น อันเป็นสมบัติประจำชาติ สืบมาจนปัจจุบัน)
(ปัจจุบัน ดาบถูกเก็บรักษาและสักการบูชาที่วัดอัทสึตะ กระจกอยู่ที่วัดอิเสะ ส่วนมณีอยู่ที่พระราชวัง)
(ในสมัยจักรพรรดิองค์ที่ 10 มีข่าวว่าดาบถูกขโมยไป แต่ก็มีการประกาศว่าดาบที่ถูกขโมยไปเป็นของทำเลียนแบบที่ทำไว้ตบตาโจรเท่านั้น ซึ่งก็เป็นการประกาศหลังถูกขโมยอยู่ดี จึงเป็นที่คลางแคลงว่าดาบเล่มจริงคือเล่มที่ยังอยู่หรือดาบที่ถูกขโมยไปกันแน่ ... หลังจากทาเครุสิ้นใจ ตัวดาบก็ถูกนำไปสักการบูชาที่วัดอัทสึตะ แต่ในปี 668 สมัยจักรพรรดิองค์ที่ 40 นักบวชจากอาณาจักรเกาหลีในสมัยนั้น ได้ขโมยดาบกลับประเทศของตน แต่ไม่สำเร็จเรือล่มกลางทาง ส่วนตัวดาบนั้นลอยไปติดฝั่งที่อิเสะ และมีนักบวชญี่ปุ่นพบเข้า จึงอัญเชิญไปเก็บรักษาไว้ในวัง แต่ในปี 688 องค์จักรพรรดิเทนมุประชวรหนัก และเชื่อว่าเป็นคำสาปของดาบ จึงเชิญกลับไปยังวัดอัทสึตะตามเดิม ต่อมาในช่วงปี 1371 ตระกูลเฮย์เคะรบกับมินาโมโตะ โนะ โยชิทสึเนะ มีเรื่องเล่าว่า เมื่อเฮย์เคะพ่ายแพ้ องค์จักรพรรดิอันโตคุ ซึ่งยังทรงพระเยาว์ ถูกบังคับให้กระโดดน้ำฆ่าตัวตายพร้อมกับไตรเทวภัณฑ์ แต่ฝ่ายโยชิทสึเนะกู้กลับมาได้เพียงกระจกและมณีซึ่งถูกบรรจุอยู่ในกล่อง จึงลอยน้ำขึ้นมา ส่วนดาบหายสาบสูญไป แต่ก็มีความเห็นแย้งว่ามันเป็นเพียงเรื่องเล่าปากต่อปากเท่านั้น อีกทั้งตัวดาบอาจถูกเก็บกู้มาได้ในภายหลังก็เป็นได้ หรืออาจไม่ได้ตกน้ำไปเลยก็เป็นได้ และปัจจุบันตัวดาบก็ถูกเก็บรักษาที่วัดอัทสึตะ โดยไม่เปิดให้ผู้ใดเข้าชม แต่ในยุคเอโดะเคยมีพระองค์หนึ่งแอบดูและเล่าว่า เป็นดาบที่มีความยาวราว 85 cm ใบดาบมีลักษณะคล้ายใบอายาเมะ ทั้งเล่มเป็นสีขาว และไม่มีสนิมเลย ต่อมาพระองค์นี้เสียชีวิตอย่างลึกลับ จึงร่ำลือกันว่าเป็นเพราะถูกคำสาป ครั้งสุดท้ายที่ได้เห็นดาบเล่มนี้คือในปี 1989 เมื่อครั้งจักรพรรดิอาคิฮิโตะขึ้นครองราชย์เป็นองค์ที่ 125 แต่ไตรเทวภัณฑ์ถูกบรรจุในภาชนะ จึงไม่อาจมองเห็นได้)

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Hard

คอมเมนท์ :　หนึ่งในไตรเทวภัณฑ์。แม้จะกล่าวกันว่ากระจกถูกใช้เป็นส่วนหนึ่งในการประกอบวิชาอาคม แต่จะพูดยังไงมันก็คงเป็นมายากลอยู่ดี。โดยปกติแล้ววิชาอาคมมันก็คือการลอกเลียนแบบ, เอ๊ะ ถ้ายังงั้นก็ต้องนับว่ากระจกเป็นอาคมอย่างหนึ่งสินะ。โทษที。

ชื่อ :
　国体「三種の神器 郷」
　โคะคุไท「ซันชุโนะจินกิ -ซาโตะ-」
　ประเทศ「ไตรเทวภัณฑ์ -ดินแดน-」
(กล่าวกันว่า ไตรเทวภัณฑ์ เป็นเครื่องแสดงถึงองค์จักรพรรดิ เป็นสมบัติของชาติ หากสูญเสียไปแล้วประเทศชาติจะล่มสลาย ดังนั้นจึงมีข่าวว่าในช่วง GHQ crisis นั้น จักรพรรดิโชววะทรงเป็นห่วงไตรเทวภัณฑ์ยิ่งกว่าตนเองเสียอีก ทำให้ไตรเทวภัณฑ์ได้รับการอารักขาให้อยู่ในสถานที่เดิมอย่างหนาแน่นมาก)
(แต่กระนั้นก็ตามที แม้มีไตรเทวภัณฑ์ แต่หากไม่มีดินแดน ก็ไม่อาจเป็นประเทศขึ้นมาได้)
(นอกจากนี้ คำว่าดินแดนนี้สามารถอ่านอีกแบบได้ว่า เคียว พ้องเสียงกับคำว่า เคียว ที่แปลว่ากระจก ซึ่งอามาเทราสึให้ความสำคัญกับกระจกมากที่สุดในไตรเทวภัณฑ์ โดยได้กล่าวแก่เหล่าเทพที่จะลงไปจุติบนโลกว่าให้สักการบูชากระจกนี้แทนวิญญาณของอามาเทราสึ)

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Lunatic

คอมเมนท์ :　มิได้เป็นหนึ่งในไตรเทวภัณฑ์。
นี่เป็นห่ากระสุนรอบทิศทางแห่งความลับ。ไม่รู้ทำไมถึงง่ายนัก (โฮ

ชื่อ :
　終符「幻想天皇」
　ชูวฟุ「เกนโซวเทนโนว」
　การ์ดจุดจบ「จักพรรดิมายา」
(ในที่นี้คาดว่าหมายถึง จักรพรรดิญี่ปุ่นในปัจจุบันที่ไม่เหลืออำนาจอะไรในมืออีกแล้วนั่นเอง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีรัศมีบารมีจากพระวรกาย ทำให้รู้สึกได้ถึงความเป็นจักรพรรดิ)
(นับจากสเปลการ์ดใบแรกที่เป็นใบเริ่ม นี่คือใบจบการลำดับเหตุการณ์ของญี่ปุ่น)

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Easy

คอมเมนท์ :　คลื่นแสงอันน่าเลื่อมใส。
อยากให้สง่างามประมาณนี้ล่ะ。

ชื่อ :
　終符「幻想天皇」
　ชูวฟุ「เกนโซวเทนโนว」
　การ์ดจุดจบ「จักพรรดิมายา」

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Normal

คอมเมนท์ :　คลื่นแสงอันน่าเลื่อมใส。คลื่นแสงพุ่งมาอย่างช้าๆ, จำเป็นต้องพิสูจน์ให้ได้ว่ามันทำได้อย่างไร。เหมือนอย่างไอน์สไตน์。

ชื่อ :
　虚史「幻想郷伝説」
　โคะชิ「เกนโซวเคียวเดนเซทสึ」
　ไร้ประวัติศาสตร์「ตำนานเกนโซวเคียว」

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Hard

คอมเมนท์ :　เกนโซวเคียวนั้นไม่หลงเหลือตัวตนอยู่ในบันทึกประวัติศาสตร์。
ทำไมน่ะรึ, ก็เพราะการจดบันทึกมันยุ่งยากน่าเบื่อเลยไม่มีใครทำน่ะสิ。

ชื่อ :
　虚史「幻想郷伝説」
　โคะชิ「เกนโซวเคียวเดนเซทสึ」
　ไร้ประวัติศาสตร์「ตำนานเกนโซวเคียว」

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　Lunatic

คอมเมนท์ :　เกนโซวเคียวนั้นไม่หลงเหลือตัวตนอยู่ในบันทึกประวัติศาสตร์。
แต่ว่าเคย์เนะยังคงนึกออกได้เพราะมีพลังในการจดจำเป็นเลิศ。หัวดี。ดีสุดยอด。

ชื่อ :
　未来「高天原」
　มิไร「ทาคามากะฮาระ」
　อนาคต「สวรรค์」
(ทาคามากะฮาระ แปลตรงตัวว่า ท้องทุ่งแห่งสวรรค์เบื้องสูง บ้างก็แปลว่า ท้องทุ่งเบื้องสูงแห่งสวรรค์ ซึ่งชื่อนี้หมายความถึง ดินแดนอันเป็นที่อาศัยของเหล่าเทพเจ้าและเทพสวรรค์ ว่ากันว่าเชื่อมต่อกับพื้นพิภพอันเป็นที่อาศัยของมนุษย์โดยสะพาน 天浮橋 อาเมะโนะอุคิฮาชิ)

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　(Last Spell) Normal

คอมเมนท์ :　ทาคามากะฮาระห้อมล้อมไปด้วยแสงสว่าง。
เลเซอร์สว่างจ้า。ยากแก่การจับจังหวะว่าจุดกระทบของมันจะออกมาเมื่อไหร่。

ชื่อ :
　未来「高天原」
　มิไร「ทาคามากะฮาระ」
　อนาคต「สวรรค์」

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　(Last Spell) Hard

คอมเมนท์ :　ทาคามากะฮาระ งั้นรึ ?
「天」อ่านว่า 「กะ」?? หรือว่า 「มากะ」??
(อันที่จริง 高天原 นั้นมีวิธีอ่านหลายแบบมาก แต่ที่นิยมที่สุดคือ ทาคามากะฮาระ ซึ่ง 高 อ่านว่า ทาคะ แปลว่า สูง ส่วน 天 ปกติอ่านว่า อามะ (อาเมะ) แปลว่า สวรรค์ ฟ้า นภา และ 原 อ่านว่า ฮาระ แปลว่า ท้องทุ่ง)
(มีผู้ให้ทฤษฎีว่า กะ ในที่นี้ก็เหมือนกับ โนะ ที่ถูกลดรูปไว้ ไม่เขียนถึง เช่น 天浮橋 นั้นที่จริงต้องเขียนเต็มๆว่า 天の浮橋 แต่ก็ละตัว の โนะ ออกไปเพื่อความสวยงามในการเขียนชื่อ และเมื่อนำอักษรทั้งสามมาเรียงกันจะได้ดังนี้ [ทะ-คะ] [อะ-มะ] [กะ] [ฮะ-ระ] ซึ่งเชื่อกันว่า เมื่อพูดเร็วๆแล้ว ตัว [คะ] และ [อะ] ได้ถูกเรียกเพี้ยนจนรวมกันกลายเป็นเสียงยาว [คา] จนกลายเป็นชื่อว่า ทาคามากะฮาระ ดังเช่นที่เรียกกันในปัจจุบัน)

ชื่อ :
　未来「高天原」
　มิไร「ทาคามากะฮาระ」
　อนาคต「สวรรค์」

เจ้าของ :　เคย์เนะ

เงื่อนไข :　(Last Spell) Lunatic

คอมเมนท์ :　จริงๆแล้วก็ตั้งใจทำให้มันง่ายๆซะบ้าง。
พวกที่มีพลังทำลายสูงมาเจอสเปลการ์ดระดับนี้ก็นับว่าโกงกันเลยทีเดียวล่ะ。

ชื่อ :
　声符「梟の夜鳴声」
　เซย์ฟุ「ฟุคุโรวโนะโยะนาคิโกะเอะ」
　การ์ดเสียง「เสียงร้องราตรีของนกฮูก」
(ฟุคุโรว หมายถึง นกฮูก นกเค้า เป็นนกหากินกลางคืน เป็นสัตว์กินเนื้อ)
(สเปลนี้หมายถึง เสียงร้องฮูกฮูกในเวลากลางคืนของมัน)

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Easy

คอมเมนท์ :　เสียงร้องของนกฮูกที่แว่วมาจากที่ไหนสักแห่ง。
นัยน์ตาของนกฮูกน่ากลัวชะมัด。

ชื่อ :
　声符「梟の夜鳴声」
　เซย์ฟุ「ฟุคุโรวโนะโยะนาคิโกะเอะ」
　การ์ดเสียง「เสียงร้องราตรีของนกฮูก」

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Normal

คอมเมนท์ :　เสียงร้องของนกฮูกที่แว่วมาจากที่ไหนสักแห่ง。
Point (ประเด็น) คือ วิถีกระสุนที่ไม่รู้ที่มาแน่ชัด。

ชื่อ :
　声符「木菟咆哮」
　เซย์ฟุ「มิมิซึคุโฮวโคว」
　การ์ดเสียง「มิมิซึคุร้องคำราม」
(มิมิซึคุ เป็นนกฮูกชนิดหนึ่ง มีลักษณะเด่นตรงขนเหนือตา ที่ยื่นขึ้นมาดูคล้ายหู หรือเขา เชื่อกันว่าเดิมชื่อ 耳付く ที่หมายถึง ติดหู แต่ภายหลังเพี้ยนมาจนเป็น 木菟)
(ร้องคำราม เป็นขั้นพัฒนาของสเปลการ์ดก่อนหน้านี้)

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Hard

คอมเมนท์ :　เสียงร้องของมิมิซึคุ。ดูเหมือนว่าในแง่ของวิชาอนุกรมวิธาน(การจำแนกหมวดหมู่ของสิ่งมีชีวิต)จะถือว่ามิมิซึคุกับฟุคุโรวนั้นไม่ต่างกันเท่าใดนัก, แต่ถ้าจะพูดให้ชัดๆละก็มิมิซึคุเท่ห์กว่าแฮะ。

ชื่อ :
　声符「木菟咆哮」
　เซย์ฟุ「มิมิซึคุโฮวโคว」
　การ์ดเสียง「มิมิซึคุร้องคำราม」

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Lunatic

คอมเมนท์ :　เสียงร้องของมิมิซึคุ。
ผมคิดว่าตัวอักษร มิมิซึคุ(木菟)มันคล้ายกับคิอิฉิโกะ(木苺)(ราสเบอร์รี่)。รู้สึกว่ามันดูน่ารักขึ้นมาทันทีเลย。

ชื่อ :
　蛾符「天蛾の蠱道」
　กะฟุ「สึซึเมะกะโนะโคะโดว」
　การ์ดผีเสื้อกลางคืน「สึซึเมะกะลวงล่อ」
(สึซึเมะกะ หรือ Hawk Moth ผีเสื้อกลางคืนชนิดนี้เวลาบินใส่ศัตรูจะโปรยผงเกล็ดจากปีกใส่ศัตรูไปด้วย)
(มิสเทียเป็นนกกระจอกราตรี(สึซึเมะ) จึงมีความเกี่ยวโยงกับผีเสื้อพวกนี้(สึซึเมะกะ)ทางอ้อม)

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Easy

คอมเมนท์ :　สึซึเมะกะบินโปรยผงเกล็ดปีก。

ชื่อ :
　蛾符「天蛾の蠱道」
　กะฟุ「สึซึเมะกะโนะโคะโดว」
　การ์ดผีเสื้อกลางคืน「สึซึเมะกะลวงล่อ」

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Normal

คอมเมนท์ :　สึซึเมะกะบินโปรยผงเกล็ดปีก。
ความรู้สึกข่มขวัญของมันนั้นสุดยอดมาก。นี่ถ้ามีเครื่องบินรบรูปแบบสึซึเมะกะก็คงจะเข้ากับสงครามกลางคืนได้ดีทีเดียว。
(หรือท่าน ZUN จะนึกถึง โทบิอิโระสึซึเมะ (鳶色天蛾 Clanis bilineata) ที่มีขนาดประมาณ 10cm และรูปร่างคล้ายเครื่องบินรบสเตลท์)

ชื่อ :
　毒符「毒蛾の鱗粉」
　โดะคุฟุ「โดะคุกะโนะรินปุน」
　การ์ดพิษ「เกล็ดผงของผีเสื้อกลางคืนพิษ」
(โดะคุกะ เป็นผีเสื้อกลางคืนที่มีพิษอยู่บนผงเกล็ดปีก ซึ่งพัฒนามาจากขนเข็มพิษตามลำตัวของมันสมัยที่ยังเป็นหนอนผีเสื้อ พิษเหล่านี้เกิดจากการที่มันกินพืชที่มีสารกลุ่ม Alkaloid มาก)
(โดะคุกะ เกี่ยวข้องกับสึซึเมะกะตรงที่เป็นผีเสื้อกลางคืน จึงเกี่ยวข้องกับมิสเทียในทางอ้อม)

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Hard

คอมเมนท์ :　ผงเกล็ดปีกมีพิษ, ใช้เล่นงานมนุษย์ได้。
แต่แรกเริ่มเดิมที ลายจุดบนปีกของมันก็น่าจะมีพิษอยู่แล้ว。ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ。

ชื่อ :
　猛毒「毒蛾の暗闇演舞」
　โมวโดะคุ「โดะคุกะโนะคุรายามิเอมบุ」
　พิษร้าย「การร่ายรำแห่งความมืดของผีเสื้อกลางคืนพิษ」
(พิษร้าย หมายถึง พิษที่มีความรุนแรงสูงมาก อาจทำให้ผู้ได้รับพิษถึงแก่ความตายได้)

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Lunatic

คอมเมนท์ :　จะมีผีเสื้อกลางคืนที่มีพิษร้ายขนาดที่ว่าสามารถฆ่าคนได้ด้วยผงเกล็ดปีกรึเปล่านะ。โยวไคผีเสื้อกลางคืนแห่งพิษร้ายที่กินยะคัทสึมาตั้งแต่ตอนเป็นตัวหนอน。ถ้าเป็นในเกนโซวเคียวล่ะก็อาจจะมีอยู่ก็ได้。
(ยะคัทสึ 冶葛 หมายถึง Gelsemium elegans พืชที่ว่ากันว่ามีพิษร้ายแรงที่สุด เพียงแค่กินใบของมันเข้าไป 3 ใบก็ถึงตายได้)

ชื่อ :
　鷹符「イルスタードダイブ」
　โยวฟุ「Ill-Starred Dive」
　การ์ดเหยี่ยว「อิล-สแตร์ด ไดฟ์」
(แปลว่า การโฉบอันแสนเศร้า หมายถึง การที่เด็กๆถูกนกล่าเหยื่ออย่างอินทรีย์หรือเหยี่ยวโฉบเอาตัวไป)

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Easy

คอมเมนท์ :　การจู่โจมของเหยี่ยว
... ...ถ้าในแง่ของเหยี่ยวก็ต้องถือว่าความเร็วต่ำ。

ชื่อ :
　鷹符「イルスタードダイブ」
　โยวฟุ「Ill-Starred Dive」
　การ์ดเหยี่ยว「อิล-สแตร์ด ไดฟ์」

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Normal

คอมเมนท์ :　การจู่โจมของเหยี่ยว
เหยี่ยวน่ะ บางทีมันก็ลักพาตัวเด็กทารกของมนุษย์ไปนะ。เลียนแบบโยวไคไงล่ะ。

ชื่อ :
　鷹符「イルスタードダイブ」
　โยวฟุ「Ill-Starred Dive」
　การ์ดเหยี่ยว「อิล-สแตร์ด ไดฟ์」

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Hard

คอมเมนท์ :　การจู่โจมของเหยี่ยว
บ้างก็ว่า เด็กทารกที่ถูกลักพาตัวไป ในพันคนจะมีคนหนึ่งที่กลายเป็นเทนกุ。
(เป็นเรื่องเล่าในอดีตจาก 日本霊異記 นิฮอนเรียวอิคิ (นิฮอนเรย์อิคิ) ที่ว่า เด็กที่ถูกลักพาตัวโดยอินทรีย์หรือเหยี่ยว จะถูกเลี้ยงดูโดยใครก็ไม่รู้ และเมื่อเติบใหญ่ก็จะกลับมาหาพ่อแม่อีกครั้ง โดยกลายเป็นคน(หรือพระ)ที่ยอดเยี่ยม)

ชื่อ :
　鷹符「イルスタードダイブ」
　โยวฟุ「Ill-Starred Dive」
　การ์ดเหยี่ยว「อิล-สแตร์ด ไดฟ์」

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Lunatic

คอมเมนท์ :　เหยี่ยวแห่งยามราตรี (夜の鷹) (โยรุโนะทาคะ) , พอพูดขึ้นมาก็พาลทำให้นึกถึง[ไอ้นั่น]ขึ้นมานิดหน่อยครับ。
แต่มิสเทียก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับทางนั้นหรอกครับ。
(ญี่ปุ่นเสนอว่านัยถึง 夜鷹 โยะทาคะ ซึ่งเป็นคำเรียกหญิงขายบริการตามถนนในยุคเอโดะ)
(ฝรั่งเสนอว่านัยถึง เครื่องบินรบสเตลท์ รุ่น F-117 NightHawk)
(แต่ไม่ว่าอันไหน ก็ไม่เกี่ยวกับมิสเทียอยู่ดี (ฮา)

ชื่อ :
　夜盲「夜雀の歌」
　ยะโมว「โยะสึซึเมะโนะอุตะ」
　ตาบอดกลางคืน「บทเพลงของนกกระจอกราตรี」

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Easy

คอมเมนท์ :　ท่าโปรดของมิสเทียซึ่งเป็นนกกระจอกราตรี。

ชื่อ :
　夜盲「夜雀の歌」
　ยะโมว「โยะสึซึเมะโนะอุตะ」
　ตาบอดกลางคืน「บทเพลงของนกกระจอกราตรี」

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Normal

คอมเมนท์ :　ท่าโปรดของมิสเทียซึ่งเป็นนกกระจอกราตรี。เล่ากันมาแต่อดีตว่าหากได้กินปลาไหลยัทสึเมะแล้วจะหายจากอาการตาบอดกลางคืน, แต่จริงๆแล้วดูเหมือนว่าที่รักษาได้ผลเนี่ยเป็นเพราะมันอุดมด้วยวิตามิน A ต่างหาก。
(ปลาไหลยัทสึเมะ แปลตรงตัวว่า ปลาไหลแปดตา หรือก็คือ ปลาไหล Lampray นั่นเอง)

ชื่อ :
　夜盲「夜雀の歌」
　ยะโมว「โยะสึซึเมะโนะอุตะ」
　ตาบอดกลางคืน「บทเพลงของนกกระจอกราตรี」

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Hard

คอมเมนท์ :　ท่าโปรดของมิสเทียซึ่งเป็นนกกระจอกราตรี。
แต่ที่จริงแล้วเค้าเล่าลือกันว่า หากได้เห็นนกกระจอกราตรีในเวลากลางวันแล้วจะเป็นโรคตาบอดกลางคืนนะ。

ชื่อ :
　夜盲「夜雀の歌」
　ยะโมว「โยะสึซึเมะโนะอุตะ」
　ตาบอดกลางคืน「บทเพลงของนกกระจอกราตรี」

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　Lunatic

คอมเมนท์ :　ท่าโปรดของมิสเทียซึ่งเป็นนกกระจอกราตรี。จริงๆแล้วผมชอบนกกระจอกนะ。ไม่รู้เพราะเครื่องในรึไงมันถึงได้มีรสเค็มนิดๆ เข้ากับเหล้าได้ดีทีเดียว。ถึงจะมีกระดูกก็เถอะ。
(ที่แท้ก็เป็นเพราะท่าน ZUN ชอบกินนี่เอง จึงได้ใส่บทให้ยูยูโกะไปอย่างนั้น)

ชื่อ :
　夜雀「真夜中のコーラスマスター」
　โยะสึซึเมะ「มาโยะนาคะโนะ Chorus Master」
　นกกระจอกราตรี「Chorus Master ยามเที่ยงคืน」

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　(Last Spell) Normal

คอมเมนท์ :　คอรัสมาสเตอร์ก็คือผู้ควบคุมวงดนตรี (Conductor)。
จริงๆแล้วไม่ใช่เพลงของมิสเทียหรอก แต่เป็นการประสานเสียงของปิศาจรับใช้ต่างหาก。

ชื่อ :
　夜雀「真夜中のコーラスマスター」
　โยะสึซึเมะ「มาโยะนาคะโนะ Chorus Master」
　นกกระจอกราตรี「Chorus Master ยามเที่ยงคืน」

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　(Last Spell) Hard

คอมเมนท์ :　แม้จะเขียนว่า ผู้ควบคุมวงดนตรีแห่งเวลาเที่ยงคืน, แต่ก็ไม่ได้มีอะไรน่ากลัว。
คอรัสมาสเตอร์ก็ไม่น่ากลัว。ไม่มีอะไรน่ากลัวตั้งแต่แรกนั่นล่ะ。

ชื่อ :
　夜雀「真夜中のコーラスマスター」
　โยะสึซึเมะ「มาโยะนาคะโนะ Chorus Master」
　นกกระจอกราตรี「Chorus Master ยามเที่ยงคืน」

เจ้าของ :　มิสเทีย

เงื่อนไข :　(Last Spell) Lunatic

คอมเมนท์ :　หรือจะพูดว่า, นกกระจอกไม่น่ากลัวงั้นรึ ?
เอาน่า ก็นี่มันบอสด่านสองนี่น้า~。